31 Ιουλίου 2015

ΚΡΙΤΙΚΗ -ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ της Lola Cathrine "Εξω από τα δόντια"...

Ο Γιώργος Λόης αποκαλύπτει τι τον κρατάει δημιουργικό στα 82 του, γιατί το να κοιμάσαι τρεις ώρες την ημέρα είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο, πώς έκανε τον Τόμι Χίλφιγκερ πλούσιο και διάσημο σε ένα βράδυ, γιατί αρνήθηκε να ανταλλάξει ένα εξώφυλλό του με έναν πίνακα του Γουόρχολ, πώς άλλαξε την ιστορία του MTV και απίστευτες ανέκδοτες ιστορίες με τον Μοχάμεντ Άλι, τον Μπομπ Ντίλαν και άλλους φίλους και συνεργάτες του.
Κάθε σελίδα μπορεί να σου ανοίξει το μυαλό και να αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

http://www.keybooks.gr/exoapotadontia-book
ΚΛΙΚ για να διαβάσετε για το βιβλίο

Αν και δε θυμόμουν να είχα ακούσει το όνομά του, διαβάζοντας το βιβλίο του διαπίστωσα ότι ξέρω μεγάλο κομμάτι της δουλειάς του. Δε θυμάμαι πώς βρέθηκε αυτό το βιβλίο στα χέρια μου, αλλά είναι από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που έχω και από τα λίγα του είδους (ίσως το μόνο) που αξίζουν. 

Ο Λόις είναι ένας χείμαρρος και δεν μπορείς να σταματήσεις αν δεν φτάσεις το βιβλίο ως το τέλος του. Εγώ κλείνοντας την τελευταία σελίδα, αμέσως άνοιξα ξανά την πρώτη. Η κάθε του κουβέντα σε χτυπάει κατευθείαν στον εγωισμό και τη δημιουργικότητα, και δε χρειάζεται να ανήκεις στη Σόου- Μπιζ για να σε εμπνεύσει. Ίσα ίσα, που αν κάποιος έχει διάθεση να τον ακούσει, μπορεί να ανακαλύψει δυνατότητες που δεν ήξερε καν ότι είχε. Και είναι εκπληκτικός στο «ξεκλείδωμα»
 
Μου θυμίζει αυτούς στις αμερικάνικες ταινίες, που μιλάνε και το κοινό παραληρεί. Διαβάζεις το βιβλίο και θες να σηκωθείς όρθιος και να φωνάξεις “YEAH baby!!” 

«Να μην προσέχεις ποτέ και τίποτε. Κανείς που πρόσεχε δεν πήγε ποτέ μπροστά. Αυτό είναι το αντι-μότο μου. Η μάνα μου έλεγε πάντα “George, be careful” κι εγώ έκανα το αντίθετο. Όποιος προσέχει θα μείνει μέτριος, προβλέψιμος και ίδιος». Κι όπως λέει και στο βιβλίο του: «Καλύτερα να είσαι ριψοκίνδυνος, παρά προσεκτικός. Καλύτερα να είσαι τολμηρός, παρά ασφαλής. Καλύτερα να δουν τη δουλειά σου και να σε θυμούνται – αλλιώς έχεις αστοχήσει. Δεν υπάρχει μέση οδός». Γι’ αυτό και μόνο δεν μπορείς να μην αγαπήσεις τον Τζορτζ Λόις.

30 Ιουλίου 2015

Κριτική του βιβλίου "Γυναίκες από πέτρα" Αναστασία Κορινθίου Χατζηρηγα!

Ένας φόρος τιμής για όλες τις γυναίκες αποτελεί για μένα το συγκλονιστικό βιβλίο της Αναστασίας Κορινθίου Χατζηρήγα, που μετά από πολλές προσπάθειες - καθώς έιναι εξαντλημένο-,  κατάφερα να αποκτήσω. Ένα τεράστιο ευχαριστώ στις γυναίκες, οι οποίες καταφέρνουν να ξεπεράσουν κάθε μικρή ή ανυπέρβλητη δυσκολία για να προσφέρουν στην πατρίδα και στην οικογένεια τους, με όποιο προσωπικό κόστος!


Η Αθηνά Δασκαλάκη ζει στο Κάστελλο της Κρήτης και ξέρει από τα μικράτα της σε ποιον οδηγεί το μονοπάτι της καρδιά της : στον Θοδωρή Νικολιδάκη! Μια αγάπη βαθιά και αμοιβαία, δυνατή σαν βράχος. Οι δύο νέοι, σαν έρθει η ώρα, παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους και ενώνουν τις ζωές τους αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Και ο χρόνος δικαιώνει κάθε μέρα τις επιλογές τους καθώς ο έρωτάς τους ανθίζει καθημερινά και δίνει καρπούς όμορφους. Όμως η Μοίρα ζηλεύει πολλές φορές και δοκιμάζει σκληρά για να δείξει τη δύναμή της. Η Αθηνά και ο Θοδωρής παλεύουν στα κύματα της φουρτουνιασμένης θάλασσας στην Κρήτη να βρουν το απάγκειό τους και τη γαλήνη, κρατώντας ο ένας το χέρι του αλλου. Θα καταφερουν να κρατηθούν γερά ή θα λυγίσουν στην πορεία;

Η ιστορία ζωής της Αθηνάς, είναι μια ιστορία που πρέπει να διαβάσει κάθε γυναίκα, κάθε κόρη, κάθε μάνα. Είναι η ιστορία μιας ηρωίδας που λάτρεψε μέχρι τα μύχια της ψυχής της τον ένα και μοναδικό άντρα που γνώρισε, μέχρι το τέλος, χωρίς εγωισμούς, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς υποσχέσεις, χωρίς ανταλλάγματα. Απόλυτα και δυνατά. Είναι η ιστορία μίας μητέρας που ανέθρεψε τα παιδιά της με αγάπη, με τρυφερότητα, παλεύοντας ενάντια στη φύση και σε κάθε λογική. Βιώσε τον πόνο, σωματικό και ψυχικό, σιωπηλά και με αξιοπρέπεια δίνοντας μαθήματα ζωής. Είναι η ιστορία μιας κόρης που βίωσε την απόρριψη μα έδωσε αγάπη και στοργή.

Η πένα της συγγραφέως με πήρε από το χέρι και με ταξίδεψε στο Κάστελλο : γνώρισα τα ήθη και τα έθιμα, μύρισα τα αρώματα του, ένιωσα την αγάπη της γειτονιάς, συμμερίστηκα τις κακουχίες και τα δεινά που βίωσαν οι κάτοικοί του στη διάρκεια της Κατοχής και στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου. Οι χαρακτήρες του βιβλίου τόσο μοναδικοί, ξεχωριστοί, ιδιαίτεροι και βαθιά ανθρώπινοι. Ένιωσα συναισθήματα εντονα μέσα από τις σελίδες του, και αισθάνθηκα πολλές φορές να λυγίζω κάτω από το βάρος των γεγονότων. 

Ένα μυθιστόρημα που τρυπώνει στην καρδιά σου με τρόπο μαγικό μια για πάντα, γιατί η Αθηνά είναι απλά μια γυναίκα που χαράσσεται ανεξίτηλα στη μνημη σου!

27 Ιουλίου 2015

Κριτική του βιβλίου "Η Παναγιά της Θάλασσας" Ιλδεφόνσο Φαλκόνες!

Ένα λογοτεχνικό διαμάντι, ένα ιστορικό μυθιστόρημα, μέσα από τις σελίδες του οποίου αναβλύζουν σκηνές αγάπης, βίας, έρωτα, πολέμου, εκδίκησης, μισαλλοδοξίας και φθόνου με φόντο την ανέγερση της Σάντα Μαρία νε λα Μαρ, της Παναγιάς της Θάλασσας.

http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=569286
ΚΛΙΚ για να διαβάσετε την υπόθεση
Βαρκελώνη, 14ος αιώνας. Το βιβλίο παρακολουθεί τη ζωή του Αρνάου Εστανιόλ από το γάμο των γονιών του και τη γέννησή του μέχρι τη στιγμή που η καρδιά και η ψυχή του βρίσκει τη γαλήνη! Μία διαδρομή ζωής ασφυκτικά γεμάτη από γεγονότα τραγικά και χαρμόσυνα, μια ζωή γεμάτη αντιφάσεις και αντιθέσεις που τη σκιάζει η ανοικτή αγκαλιά της Παναγιάς, πάντα έτοιμη να ακούσει τον πόνο του και την κάθε του σκέψη. Γιατί για τον Αρνάου η Παναγιά είναι η μητέρα του ... η μητέρα που δεν πρόλαβε να γνωρίσει, να αισθανθεί το χάδι της και την τρυφερότητά της. 

Προστάτης της ίδιας του της ζωής από το πρωτο λεπτό της ύπαρξής του, ο πατέρας του Μπερνάτ. Στέκει δίπλα του αγέρωχος σας βράχος, και αποτελεί το στήριγμα του σε όλες τις δύσκολες στιγμές του, έτοιμος να του δώσει τις πιο σοφές απαντήσεις, απαντήσεις που γλυκαίνουν την ψυχή του και την ποτίζουν με ιδανικά και αξίες. Σύντροφός του στο μακρύ ταξίδι της ζωής ο φίλος καρδιάς & "αδερφός" του Τζουάν. Ένα παιδί που έχει γνωρίσει από τα γενοφάσκια του την απόρριψη μα και την αγάπη που υπερβαίνει τα όρια και σπάει κάθε εμπόδιο.  Συμπορεύονται και μοιράζονται αλήθειες, αγωνίες, όνειρα, ελπίδες και παίρνουν αποφάσεις καθοριστικές για το μέλον τους. Πάντα μαζί, πάντα με εμπιστοσύνη μέχρι το τέλος. Ή μήπως όχι;

Στα μονοπάτια της αγάπης, θα συναντήσει την Αλεδις μα και τη Μαρία. Η καθεμία θα του γνωρίσει μια άλλη πλευρά του έρωτα και εκείνος θα κληθεί να ακολουθήσει έναν μόνο. Η απόφαση δεν θα είναι εύκολη ... και η υλοποιήσή της ακόμα δυσκολότερη. Η Φρανσέσκα θα τον βοηθήσει  σ' αυτή του την απόφαση, μα και θα σταθεί κερί αναμμένο ερήμην του γι πάντα με όποιο κόστος. Περνώντας το κατώφλι των τριάντα του χρόνων δύο άλλες γυναίκες θα διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο : η ψυχοκόρη του Βασιλιά, Ελιονορ και η κόρη του αγαπημένου του φίλου Ραμόν, Μαρ. Η σύγκρουσή τους θα προκαλέσει οδυνηρές καταστάσεις, τραγικά λάθη μα και απρόσμενες εξελίξεις αδυνατώντας ωστόσο να εμποδίσει τη λύτρωση και την απονομή της Θείας Δίκης.  

Ο Αρνάου θα ακολουθήσει πολλές και διαφορετικές πορείες επαγγελματικά για να επιβιώσει ... μα πάντα θα είναι πάνω και πέρα από όλα ένας Μπασταίς! Πρόσωπα πολλά συνθέτουν το πάζλ της πορείας του, μετακινώντας ο καθένας τα πιόνια με το δικό του τρόπο στη σκακιέρα του, πάντα όμως με γνώμονα την οικονομική ανέλιξη του και επιτυχία. Μοναδική πληγή που αιμορραγεί η οικογένεια της θείας του : ο σύζυγος της και τα ξαδέρφια του. Η σκέψη και μόνο των πράξεων τους, τού προκαλεί ταραχή και θρέφει το μίσος στην καρδιά του.  Αποκλειστικό φάρμακο μοιάζει να είναι μόνο η απόλυτη εκδίκηση...

Τα λόγια είναι περιττά για το μυθιστόρημα του Φαλκόνες. Η πλοκή της ιστορίας παντρέυεται μαγικά με την ιστορία της Βαρκελώνης, και με τις προσπάθειες και τους αγώνες των κατοίκων για την ανοικοδόμηση του ναού της Παναγιάς της Θάλασσας. Η μυθοπλασία μπερδεύεται με τα πραγματικά γεγονότα και προσφέρουν ένα καθηλωτικό αποτέλεσμα που δεν αφήνει περιθώρια στον αναγνώστη να κουραστεί. Οι περιγραφές είναι γλαφυρές, οι χαρακτήρες σμιλευμένοι περίτεχνα και δεμένοι μεταξύ τους με έναν τρόπο τόσο μαγικό που σε μεταφέρουν στο χρόνο και το χώρο χωρίς να μπορείς να αντιδράσεις. 

Ο αναγνώστης σοκάρεται από τη βιαιότητα και τη σκληρότητα των καταστάσεων της εποχης, μα και από τα τόσο ανατριχιαστικά ήθη και έθιμα : την ποινή της μοιχείας, τη δυνατότητα ενός βιαστή να αποφασίσει εκείνος για την τύχη εκείνης στην οποία ασέλγησε, το δικαίωμα του φεουδάρχη πάνω στη νύφη την πρώτη νύχτα του γάμου, τη "Βία φόρα". 

Η ένταση των συναισθημάτων που σε κατακλύζουν σε κάθε σελίδα δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Η πανούκλα, η Ιερά εξέταση, ο πόλεμος και η πείνα αναμετρώνται με την αγάπη, την πίστη, το καθήκον και την παντοτινή φιλία σε έναν αγώνα άνισο, με ένα αποτέλεσμα όμως που δικαιώνει απόλυτα τους ήρωες του βιβλίου και πάνω από όλα προσφέρει ένα μαγικό ανγνωστικό ταξίδι σε όποιον το επιλέξει!

26 Ιουλίου 2015

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ Συνέντευξη του κου Λίβου Στέφανου!

Στην παρέα μας σήμερα φιλοξενούμε τον συγγραφέα κο Λίβο Στέφανο, το νεο βιβλίο του οποίου φέρει τον τίτλο "Το μυστικό του Λεβάντε". Μας μίλησε για τις αναμνήσεις του από το νησί του τη Ζάκυνθο, τα αγαπημένα του βιβλία, τις προτιμήσεις του και τα όνειρά του για το μέλλον. Τον ευχαριστούμε από καρδιάς και του ευχόμαστε καλοτάξιδο το νέο του πόνημα!



Ο Στέφανος Λίβος γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα, μεγάλωσε στην Ζάκυνθο και ζει στο Λονδίνο. Έχει σπουδάσει Ψυχολογία και ΜΜΕ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά δουλεύει σαν Learning Coordinator στο εθνικό σύστημα υγείας της Αγγλίας. Τις ώρες που δεν εργάζεται, προσπαθεί να βρει χρόνο για γράψιμο μεταξύ κατσαρόλας, σκούπας και social media. Μεγαλύτερό του άγχος είναι ότι οι μέρες φεύγουν πολύ γρήγορα.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΕΡΩΤΗΣΗ : Υπάρχει κάποιος Έλληνας ή ξένος συγγραφέας που θεωρείτε μέντορά σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Σίγουρα ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες σε θέματα ύφους, ο Καρκαβίτσας σε τεχνικές και πιο πρόσφατα ο Όργουελ (σε κάτι που δεν έχω γράψει ακόμα)

ΕΡΩΤΗΣΗ : Ποια είναι η πρώτη ανάμνηση που έχετε από τον εαυτό σας να γράφει μια ολοκληρωμένη ιστορία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ήταν μια Κυριακή στο Λύκειο, όταν αποφάσισα ότι αντί να κάνω μια εργασία για το σχολείο, θα έγραφα το πρώτο μου διήγημα. Ήταν τέτοια η ικανοποίηση μετά που δε με ένοιαξε καθόλου τι μου είπε η καθηγήτρια. Πλέον δεν θυμάμαι καν πώς είχε αντιδράσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στο υπέροχο νησί της Ζακύνθου;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Αρκετά βαρετά, θα έλεγα. Ήμουν μοναχοπαίδι και σε μια γειτονιά όπου δεν υπήρχουν παιδιά της ηλικίας μου. Πέρα από τα βιβλία, είχα δραστηριότητες για τις οποίες οι φίλοι μου με κοροϊδεύουν ακόμα. Για παράδειγμα, μια φορά επιχείρησα να φτιάξω ένα ασανσέρ για τις γάτες μας, αλλά δεν τα κατάφερα αφού μόλις αυτό ξεκινούσε, αυτές πηδούσαν έξω.


 

ΕΡΩΤΗΣΗ : Τι σας λείπει περισσότερο από το νησί σας τώρα που βρίσκεστε στο Λονδίνο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Μερικά κυριακάτικα απογεύματα με τον ήλιο να φωτίζει βαριεστημένος. Οι ώρες δηλαδή που απλά πρέπει να μην κάνεις και να μην σκέφτεσαι τίποτα.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Πότε γεννήθηκε η ιδέα μέσα σας να γράψετε το νέο μυθιστόρημά σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Γεννήθηκε όταν μου διηγήθηκαν πραγματικές ιστορίες της Κατοχής στη Ζάκυνθο. Ήξερα ότι δεν ήταν ευρέως γνωστά αυτά τα γεγονότα, οπότε αποφάσισα ότι θα είμαι αυτός που θα τα καταγράψει.




ΕΡΩΤΗΣΗ : Πόσο δύσκολο είναι για σας να γράψετε ένα βιβλίο που αναφέρεται σε μια εποχή που δεν την έχετε ζήσει;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ήταν αρκετά δύσκολο, αλλά και πρόκληση μαζί. Πέρα από τα ιστορικά γεγονότα που μπορούσα να βρω στα βιβλία, υπήρχε η ατμόσφαιρα της εποχής που προσπάθησα να αναπαραστήσω με τη φαντασία και τις πληροφορίες που άντλησα από ανθρώπους που έζησαν τότε και από τα βιβλία του Ξενόπουλου.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Τι θεωρείτε ότι είναι πιο σημαντικό σε ένα βιβλίο : οι χαρακτήρες ή η πλοκή;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω. Αν οι χαρακτήρες δεν έχουν βάθος σημαίνει ότι ο κόσμος που έχει φτιάξει ο συγγραφέας δεν είναι ολοκληρωμένος και, συνεπώς, η πλοκή είναι αδύναμη. Αντιθέτως, μια πλοκή δυνατή δε θα μπορούσε ποτέ να κρατήσει το ενδιαφέρον αν ο αναγνώστης δεν ένιωθε κοντά σε κάποιον από τους χαρακτήρες.




ΕΡΩΤΗΣΗ : Αντέχετε να κρατάτε μυστικά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Αρκετά, κυρίως λόγω επαγγέλματος. Το χειρότερο όταν κρατάς μυστικά είναι η γνώση ότι αν δεν το κάνεις θα διαλυθούν ισορροπίες που βασίζονται ακριβώς στην αποσιώπηση κρυφών γεγονότων. Είσαι σαν μαριονετίστας που κάνει διακοπές.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Προτιμάτε να διαβάζετε e-book ή χαρτόδετα βιβλία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Προτιμώ και διαβάζω e-books, κυρίως λόγω ευκολίας και πρακτικότητας. Χαρτόδετα βιβλία πλέον διαβάζω μόνο στην παραλία. 

ΕΡΩΤΗΣΗ : Αν έπρεπε να διαλέξετε 5 βιβλία αγαπημένων σας συγγραφέων ποια θα ήταν αυτά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Τα 100 Χρόνια Μοναξιά, το 1984, το Ποιος σκότωσε τον Ρότζερ Ακρόυντ, το Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε και αφήνω την τελευταία θέση κενή για αυτά που δεν έχω διαβάσει ακόμα.





ΕΡΩΤΗΣΗ : Ποιος ήρωας βιβλίου θα θέλατε να είναι υπαρκτό πρόσωπο για να τον συναντήσετε από κοντά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ο Winston Smith από το 1984.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Πού αισθάνεστε ότι φεύγουν πιο γρήγορα οι μέρες; Όταν βρίσκεστε στην Αθήνα ή στο Λονδίνο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Θα έλεγα στην Αθήνα επειδή έρχομαι κυρίως για λίγες μέρες, αλλά νομίζω ότι ο χρόνος πλέον τρέχει παντού. Δεν ένιωθα έτσι όμως πριν πέντε χρόνια, γι’ αυτό δεν ξέρω αν φταίει που μεγαλώνω ή που κάνω περισσότερα πράγματα μέσα στη μέρα μου.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Πώς βλέπετε τον εαυτό σας σε 5 χρόνια από σήμερα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Να έχω βάλει στην άκρη το γράψιμο για να έχω χρόνο για τα παιδιά μου. Κανένα best seller και κανένα βραβείο δεν μπορεί να συγκριθεί με την παρακαταθήκη που αφήνεις σαν γονιός.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Στη ζωή σας λειτουργείτε περισσότερο με γνώμονα τη λογική ή το συναίσθημα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Χρειάζονται πάντα και τα δύο μαζί, γι’ αυτό αποφασίζω ποια είναι η κατάλληλη ισορροπία ανάλογα με τις περιστάσεις. Δεν μπορούμε να είμαστε ή μόνο αιθεροβάμονες ή μόνο κυνικοί.


ΕΡΩΤΗΣΗ : Πώς μπορούν οι αναγνώστες σας να μάθουν περισσότερα για σας;
Website: www.stefivos.com
Facebook: www.facebook.com/stefivos
Twitter: www.twitter.com/stefivos
Lnkedin: http://uk.linkedin.com/in/stefanoslivos
Goodreads: http://www.goodreads.com/author/show/6153781.Stefanos_Livos




ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ



1. "Κλεφτές ματιές"




Τι κοινό έχουν μια έκρηξη σουπερνόβα, ένα σπίτι με θέα το Σηκουάνα, ένας ζωγράφος που φτιάχνει το πορτρέτο της ζωής του, ένας έρωτας που μένει κρυφός για μια ζωή, τα ματαιωμένα όνειρα μιας γυναίκας, και ένα φυλαχτό που ομολογεί μια αμαρτία;
Είναι όλα κομμάτια αυτού του βιβλίου, δεκατρείς ιστορίες σαν κλεφτές ματιές στις ζωές κάποιων ανθρώπων που αγαπάνε, πληγώνονται, μένουν μόνοι τους, θρηνούν τα όνειρά τους και κάνουν παθιασμένο έρωτα...


2. "Όσα χωράει μια στιγμή"





Όσο κι αν κρατήσει αυτή η αφήγηση, στην πραγματικότητα κρατάει μόνο μια στιγμή... Με αυτή τη φράση ξεκινάει η αναδρομή του Βασίλη στο παρελθόν, με την αλμύρα της θάλασσας να δροσίζει το πρόσωπό του και τον αέρα να παρασέρνει μακριά τις σκέψεις του. "Μην κοιτάς ποτέ πίσω. Το μόνο που θα βρεις είναι ό,τι άφησες ή ό,τι σ' άφησε να φύγεις", του είχαν πει κάποτε. Όμως αυτή τη φορά είναι διαφορετικά. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να θυμηθεί: το μυστικό που σημάδεψε τη ζωή του, το ταξίδι με το τρένο, τη γέννηση ενός παιδιού, μια προδοσία, το Λονδίνο, έναν καταραμένο έρωτα... Έχει μόνο μια στιγμή. Θα προλάβει; "Κανένα μυστικό δε μένει για πάντοτε κρυμμένο. Σιωπηλά και υπομονετικά περιμένει στο σκοτάδι. Σ' αφήνει να χτίσεις τη ζωή σου, να στοιχίσεις με προσοχή τα τούβλα σου, και μετά φανερώνεται. Δίνει μια και σ' τα γκρεμίζει όλα. Γι' αυτό και διατηρείται άφθαρτο στο χρόνο, γιατί η μοίρα του είναι στο τέλος να αποκαλυφθεί. Έτσι όπως θα αποκαλυπτόταν και το μυστικό της οικογένειάς μου".



3. " Το μυστικό του Λεβάντε"




Την είδα πρώτη φορά να κατεβαίνει από ένα λαντό, όταν ήρθαν οικογενειακώς στα Πηγαδάκια. Ο χρόνος πάγωσε, δεν είχα ξαναδεί τίποτα πιο όμορφο στη ζωή μου. Τα μάτια της παιχνιδιάρικα, με μια σαγηνευτική μελαγχολία με προκαλούσαν να παίξω μαζί τους. Εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε ο έρωτάς μου για τη Βιολέτα. Ζήσαμε τη νεότητά μας στα χρόνια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου στη Ζάκυνθο, σε μια εποχή που σημαδεύτηκε από την Κατοχή, ένα ναυάγιο στην Αδριατική και μια δολοφονία...Κυνηγημένοι από τα στερεότυπα, ήμασταν αναγκασμένοι να κρύβουμε την αγάπη μας, μιας και πιστεύαμε σε διαφορετικούς θεούς. Εμείς όμως ξέραμε ότι οι θεοί μας μηχανεύτηκαν έναν ολόκληρο πόλεμο για να γνωριστούμε και μετά να μας χωρίσουν. Ωστόσο, δεν θα υποκύπταμε σε καμία θεϊκή εντολή και σε κανέναν ανθρώπινο νόμο. Η Βιολέτα ήταν το φως που γέμισε την καρδιά μου, ο λεβάντες που μου χάιδεψε την ψυχή. Ο θησαυρός μου, η Βιολέτα μου, ήταν το εισιτήριό μου για την αθανασία, το θαύμα που θα έσωζε τις αναμνήσεις μου, όταν θα τις απειλούσε η λήθη...


ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ