30 Ιανουαρίου 2017

Νέα κυκλοφορία "Παιδαγωγική του Παιχνιδιού στην Προσχολική και Σχολική Εκπαίδευση" σε επιστημονική επιμέλεια της Μαρίας Σακελλαρίου, εκδόσεις Πεδίο

Θυμήσου, δεν σταματάς να παίζεις όταν μεγαλώνεις,
μεγαλώνεις όταν σταματάς να παίζεις!

Ανωνύμου


Το παιχνίδι αποτελεί ένα πεδίο το οποίο έχει ερευνηθεί εκτενώς τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς θεωρείται ότι συνιστά αφενός ένα μέσο μάθησης και διδασκαλίας στο πλαίσιο της προσχολικής και σχολικής εκπαίδευσης και αφετέρου μια διαδικασία η οποία συμβάλλει στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού.



Τα ερευνητικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι το παιχνίδι συμβάλλει στην κοινωνική, διανοητική, γνωστική, συναισθηματική και σωματική ανάπτυξη του παιδιού, στη διαμόρφωση φιλικών σχέσεων, στην ανάπτυξη ακαδημαϊκών ικανοτήτων, στη μείωση του άγχους, στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας και της φαντασίας.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια τάση στο επιστημονικό πεδίο της προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης, στο πλαίσιο της οποίας δίνεται έμφαση στην απόκτηση ακαδημαϊκών ικανοτήτων, παρά στον ρόλο του παιχνιδιού. Κάποιοι μιλούν μάλιστα για «δύο δεκαετίες άνευ παιχνιδιού στα τέλη του 20ού αιώνα», αναφερόμενοι στην αποφασιστική μείωση δραστηριοτήτων παιχνιδιού μεταξύ των παιδιών και των νέων στη δυτική κοινωνία, ειδικά στην Αγγλία μετά την εφαρμογή της Νομοθεσίας Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης το 1988, που περιόριζε δραστικά το παιχνίδι και ανέπτυσσε τη διαδικασία των εξετάσεων. Επιπλέον, στο πλαίσιο της σχετικής βιβλιογραφίας, παρατηρείται η διαφωνία μεταξύ των ειδικών σχετικά με την αναγκαία ή μη συμμετοχή των ενηλίκων (παιδαγωγών, δασκάλων κ.λπ.) στο παιχνίδι των παιδιών.

Οι συγγραφείς του συλλογικού αυτού έργου, όλοι τους ειδικοί στον χώρο, επιχειρούν να απαντήσουν σε αυτά και άλλα ερωτήματα που έχουν τεθεί. Όλοι συμφωνούν ότι είναι πλέον η κατάλληλη στιγμή για επιστροφή στο παιχνίδι και πιστεύουν ότι αυτό θα βρει τη θέση που του αρμόζει στη ζωή των ανθρώπων και κυρίως των μικρών παιδιών. Υποστηρίζουν τη μέγιστη έκθεση των παιδιών στη μάθηση μέσω του παιχνιδιού ως δικαίωμα και όχι ως δώρο των ενηλίκων.

Στο ίδιο πνεύμα η επιστημονική επιμελήτρια του βιβλίου, Μαρία Σακελλαρίου, Καθηγήτρια Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, σημειώνει:
«Σε μια πολυπολιτισμική παγκόσμια κοινωνία, η κοινωνικοπολιτισμική προσέγγιση στις δραστηριότητες του παιχνιδιού των παιδιών θα πρέπει να αποτελέσει στρατηγική σε όλες τις δημοκρατικές κοινωνίες, καθιστώντας απαραίτητη την ύπαρξη επαγγελματιών με βαθιές γνώσεις στον τομέα αυτό».

Στο πανόραμα του παιχνιδιού, που περιλαμβάνει αυτό το βιβλίο, παρουσιάζονται νεότερα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την παιδαγωγική του παιχνιδιού (η θέση του στο πρόγραμμα σπουδών, η χρήση του στην παιγνιοθεραπεία, η παιχνιδοτοπουργία κ.ά.), τα οποία συνοδεύονται και επεξηγούνται με πολλά παραδείγματα. Κάθε συγγραφέας εξετάζει, από τη δική του οπτική και εμπειρία, δραστηριότητες του παιχνιδιού σε διάφορους χώρους: στη σχολική τάξη, στο προαύλιο του σχολείου και την παιδική χαρά, στο σπίτι και στην κοινότητα.

Συμπληρωματικά, παραθέτουν σημειώσεις παρατήρησης, μεμονωμένες περιπτώσεις, αποσπάσματα από συνεντεύξεις, βοηθώντας έτσι τον αναγνώστη –εκπαιδευτικό ή γονιό– να αξιολογήσει κριτικά τα συμπεράσματα και να σκεφτεί πώς θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει για να βελτιώσει τη δική του πρακτική.


Ένα πολύ ζωντανό και ενδιαφέρον βιβλίο που απευθύνεται σε φοιτητές και επαγγελματίες της προσχολικής και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και σε όλους όσοι ασχολούνται με την πρακτική του παιχνιδιού.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου