22 Οκτωβρίου 2017

Η "Μαριονέτα" είναι απλά η αρχή...το παιχνίδι μόλις ξεκίνησε!

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Βρετανός συγγραφέας Daniel Cole αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρο της καταξίωσης στο λογοτεχνικό στερέωμα με μια "μαριονέτα". Και τα κατάφερε με τεράστια επιτυχία, προκαλώντας αίσθηση στην έκθεση του Λονδίνου, κατακτώντας την κορυφή της λίστας των μπεστ σέλερ της Μ. Βρετανίας και υπογράφοντας την κυκλοφορία του βιβλίου σε περισσότερες από 35 χώρες. Η αλήθεια είναι, ότι δεν με έπεισαν όλα τα παραπάνω για να το διαβάσω, αλλά ο παράδοξος τίτλος και η επεξήγησή του, ήδη από το οπισθόφυλλο της ιστορίας. Η λέξη μαριονέτα βέβαια, δεν ταιριάζει απόλυτα με τη σύλληψη του συγγραφέα, όμως δυστυχώς δεν υπάρχει λέξη που να περιγράφει στη γλώσσα μας την κούκλα που είναι φτιαγμένη από κουρέλια, από αταίριαστα κομμάτια μεταξύ τους. Φανταστείτε πως είναι σαν τις κούκλες που δημιουργούν συχνά ως εργασία τα παιδιά, συνδυάζοντας διαφορετικά υλικά. Το πτώμα, λοιπόν, αυτής της σκοτεινής υπόθεσης, είναι ένα ανθρώπινο σώμα που αποτελείται από τα μέλη έξι διαφορετικών πτωμάτων. Πώς γίνεται ν' αντισταθείς σε μια τόσο δυνατή, πολλά υποσχόμενη πλοκή;



Η ιστορία ξεκινάει το 2010 στο δικαστήριο για τη δική του "Αποτεφρωτή", ενώ ύποπτου δολοφόνου γυναικών. Η λεπτομερής αφήγηση της σκηνής όπου ανακοινώνεται η ετυμηγορία για τον κατηγορούμενο, έχει ως σκοπό να μυήσει τον αναγνώστη στον ατίθασο και ευέξαπτο χαρακτήρα του αστυνόμου Γουίλιαμ Φοκς, γνωστού με το προσωνύμιο Γουλφ, αλλά και να καταδείξει τους λόγους που χρειάστηκε να απομακρυνθεί από το Σώμα και να παραμείνει έγκλειστος για κάποιο χρονικό διάστημα σε ψυχιατρική κλινική. Τέσσερα χρόνια αργότερα, και ενώ ο πρωταγωνιστής έχει ξαναβρεί μια σχετική ισορροπία στην καθημερινότητά του και στη δουλειά του, ένα αποκρουστικό πτώμα ανακαλύπτεται στο διαμέρισμα που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το δικό του, πετώντας του το γάντι. Οι έρευνες ξεκινούν, και η γοητευτική συνάδελφός του Έμιλι Μπάξτερ με τον πρωτάρη βοηθό της, Έντμοντς, καλούνται να ανακαλύψουν αρχικά σε ποιους ανήκουν τα διάφορα μέλη, και ποιο κοινό στοιχείο ενώνει τις ζωές αυτών των θυμάτων.  Μα ο δολοφόνος θέλει να δώσει ρυθμό στο παιχνίδι, και στέλνει στην Άντρεα, πρώην σύζυγο του Γούλφ και δημοσιογράφο, μια λίστα έξι ανθρώπων με τις ημερομηνίες κατά τις οποίες θα τους σκοτώσει. Ο χρόνος τρέχει, η κοινή γνώμη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, και ο Γουλφ πρέπει πάση θυσία να βρει τον παρανοϊκό δολοφόνο...γιατί το έκτο θύμα είναι ο ίδιος!

Γρήγορο, ευφυές, σκοτεινό, με εντυπωσιακές ανατροπές, ιδιαίτερο χιούμορ, έξυπνες εναλλαγές υπόπτων και στημένο πάνω σε ενδιαφέροντες χαρακτήρες με οικεία χαρακτηριστικά και αληθοφανείς αντιδράσεις. Ναι, η "Μαριονέτα" αναβίωσε σε διάφορα σημεία τη νουάρ ατμόσφαιρα του αγαπημένου μου "Seven" (αμερικάνικη αστυνομική ταινία του 1995), και την απογείωσε με τις ευρηματικές δολοφονίες και τις προβληματικές προσωπικότητες των χαρακτήρων που συνθέτουν την ομάδα εξιχνίασης. Ο ίδιος ο Γουλφ, μια φοβερή μορφή αστυνομικού με δικούς του νόμους και κανόνες, με δυνατό ένστικτο, με έντονο το στοιχείο της απονομής δικαιοσύνης, και φυσικά με μια μπερδεμένη προσωπική ζωή. Η Μπάξτερ,  αφοσιωμένη στο επάγγελμά της, με αντικοινωνικές τάσεις και έντονο πρόβλημα αλκοολισμού, και έναν ανομολόγητο έρωτα για τον Γουλφ. Ο Έντμοντς, ένας πρόθυμος υπάλληλος, που τον ρίχνουν απότομα στα βαθιά νερά της εξιχνίασης εγκλημάτων, ενώ εκείνος περιμένει το πρώτο του παιδί και προσπαθεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της αγαπημένης του. Η Άντρεα, μια γυναίκα που ξέρει τι ψάχνει από τη ζωή της, που προσπαθεί να ξεχάσει το παρελθόν και που θέλει παθιασμένα να αναρριχηθεί επαγγελματικά και να γίνει κεντρική παρουσιάστρια. Και γύρω από αυτούς, ένα συνονθύλευμα προσώπων που επιδιώκουν να βρουν τη λύση του αινίγματος, ακολουθώντας αυστηρά το πρωτόκολλο, ενώ ο δολοφόνος τους κλείνει το μάτι ειρωνικά ξανά, και ξανά, και ξανά...

Η εξέλιξη της πλοκής κινείται ταυτόχρονα σε πολλά επίπεδα και δεν σε αφήνει να εφησυχάσεις. Ο κάθε ήρωας δουλεύει το δικό του κομμάτι, και προσπαθούν μαζί να συνθέσουν το παζλ, πριν ο δολοφόνος προλάβει να εκτελέσει το μακάβριο έργο του. Οι εξελίξεις παίζουν με τον αναγνώστη το παιχνίδι των ψευδαισθήσεων και της εξαπάτησης, προκαλώντας την έκπληξή του σε κάθε νέο, απρόβλεπτο γεγονός και οδηγώντας τη σκέψη του σε περίεργα μονοπάτια. Από τη μέση περίπου του βιβλίου, άρχισα να σχηματίζω μια εικόνα για τον πιθανό δολοφόνο, αλλά το φαουστικό φινάλε με άφησε κυριολεκτικά άφωνη και με ικανοποίησε απόλυτα για τον οξυδερκή και πρωτότυπο τρόπο προσέγγισης της λύσης του μυστηρίου από τον συγγραφέα. 

Ένα απολαυστικό θρίλερ, ένα βιβλίο μυστηρίου με πειστικά ψέματα που βάζει το μυαλό σε διαδικασία εγρήγορσης και τον ύπνο σου σε δεύτερη μοίρα, μέχρι να το ολοκληρώσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου